logo

Magnez


Magnez zaliczany jest do makroelementów, czyli do składników, które stanowią nie mniej niż 0,01 proc. masy ciała. W organizmie pierwiastek ten spełnia szereg zadań. Najlepszą formą magnezu jeśli chodzi o suplementację jest cytrynian. Jest on znacznie lepiej przyswajane od tlenków czy siarczanów. Źródłem magnezu są: orzechy, kasza gryczana, produkty z pełnego ziarna pszenicy, proso, żyto, ryż brązowy, soja, avocado, kukurydza cukrowa, suszone figi, daktyle, krewetki.

Funkcje magnezu:
Jedną z właściwości magnezu w układzie szkieletowym jest fakt, że pomaga on regulować poziom wapnia w kościach i zębach. Może zwiększać aktywność witaminy D, która między innymi ułatwia wchłanianie wapnia. Magnez jest potrzebny do rozkurczania mięśni, natomiast wapń ułatwia skurcze. Magnez wpływa także na funkcjonowanie mięśni poprzez oddziaływanie na neuroprzekaźniki w układzie nerwowym. Pierwiastek ten jest szczególnie istotny w produkcji energii, a co za tym idzie jego niedobór często towarzyszy ogólnemu zmęczeniu i zaburzeniom związanym ze zmęczeniem. Odgrywa też ważną rolę w metabolizmie węglowodanów oraz jest potrzebny do syntezy i wydzielania hormonu insuliny, który ułatwia metabolizm komórkowy glukozy we krwi. Badania potwierdzają, że niedobór magnezu może poważnie zaburzyć równowagę hormonalną kobiet i niewątpliwie, w wielu przypadkach, wpływa na wystąpienie zespołu napięcia przedmiesiączkowego (3). W czasie ciąży i karmienia piersią zapotrzebowanie na ten pierwiastek wzrasta dwukrotnie. Wynika to z potrzeb rosnącego płodu, łożyska oraz ze wzrostu masy ciała kobiety ciężarnej. Poprzez rozkurczanie mięśni gładkich tętnic magnez ułatwia ich rozszerzanie, pozwalając zwiększyć przepływ krwi i zmniejszyć ciśnienie wywierane na ścianki tętnic.

Porównanie biodostępności różnych form magnezu (cytrynian, chelat aminokwasowy, tlenek):
W badaniu przeprowadzonym prze Walker A.F., Marakis G., Christie S. i Byng M. porównano relatywną biodostępność trzech preparatów magnezowych: cytrynian, chelat aminokwasowy i tlenek, przy dziennej dawce 300 mg pierwiastkowego Mg u 46 zdrowych osób. Badanie było randomizowane, prowadzone metodą podwójnej ślepej próby, kontrolowane za pomocą placebo w grupach równoległych, trwające 60 dni. Próbki moczu, krwi i śliny pobierano w punkcie wyjściowym, 24 godziny po pierwszej suplementacji magnezu ("ostra" suplementacja) i po 60 dniach codziennego przyjmowania magnezu ("przewlekła" suplementacja). Wyniki pokazały, że suplementacja organicznych form magnezu (cytrynian i chelat aminokwasowy) wykazała większą absorpcję po 60 dniach niż tlenek magnezu (MgO), co oceniono na podstawie 24-godzinnego wydalania magnezu z moczem. Ten efekt można wyjaśnić lepszą rozpuszczalnością organicznych związków magnezu.
Cytrynian magnezu doprowadził do największego wzrostu stężenia magnezu w surowicy, w porównaniu z innymi metodami, po zarówno ostrej jak i przewlekłej suplementacji. Suplementacja tlenkiem magnezu nie spowodowała żadnych różnic w porównaniu z placebo, co może być wywołane jego działaniem osmotycznym zwiększającym objętość stolca i perystaltykę jelit, wskutek czego zmniejszony zostaje pełen zakres wchłaniania.
W niniejszym badaniu stwierdzono, że cytrynian magnezu jest najbardziej biodostępną formą magnezu. Zatem cytrynian magnezu jest skuteczny w niedoborach magnezu - zarówno krótka jak i długotrwała suplementacja cytrynianu magnezu efektywnie zwiększa stężenie magnezu w osoczu.

Magnez:

- przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia,
- pomaga w utrzymaniu równowagi elektrolitowej,
- przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego,
- pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego,
- pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni,
- pomaga w prawidłowej syntezie białka,
- pomaga w utrzymaniu prawidłowych funkcji psychologicznych,
- pomaga w utrzymaniu zdrowych kości,
- pomaga w utrzymaniu zdrowych zębów,
- odgrywa rolę w procesie podziału komórek.

Źródła:

1) Brzozowska A. red.: Składniki mineralne w żywieniu człowieka, Wydawnictwo AR w Poznaniu 2002;
2) Gawęcki J., Hryniewiecki L. red.: Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu. PWN, 2008;
3) Wilson K., Brakoulias V. Magnesium intake and depression „Aust N Z J Psychiatry” 2009;
4) Siener, Roswitha, Jahnen, Andrea, Hesse, Albrecht. Bioavailability of magnesium from different pharmaceutical formulations. „Urol Res”, 2011;
5) Iotti S., Malucelli E. In vivo assessment of Mg2+ in human brain and skeletal muscle by 31P-MRS. „Magnes Res” 2008;
6) Walker AF., Marakis G., Christie S., Byng M.: Mg citrate found more bioavailable than other Mg preparations in a randomised, double-blind study. "Magnesium Research" 16:183-191, 2003.

Opracowanie jest własnością firmy FORMEDS Sp. z o. o. Kopiowanie lub rozpowszechnianie jest możliwe wyłącznie po otrzymaniu pisemnej zgody firmy FORMEDS Sp. z o. o.