logo

Kurkumina


Kurkumina jest organicznym związkiem chemicznym, złożonym z połączonych atomem węgla dwóch reszt feruloilowych. Zaliczana jest do grupy polifenoli. Pozyskiwana jest z kłączy ostryżu długiego, zwanego również kurkumą lub szafranem indyjskim. Stanowi 75% kurkuminoidów – grupy naturalnie występujących związków, do których zalicza się również demetoksykurkumina, cyklokurkumina czy bismetoksykurkumina. Kurkuma powszechnie znana jest jako składnik przyprawy „curry", nadający jej charakterystyczny smak i żółte zabarwienie (1,2).

Funkcje kurkuminy:

Kurkumina cechuje się szerokim spektrum działania nie tylko na poziomie komórki, ale też całego organizmu. Jej aktywność biologiczna jest bardzo różnorodna (3). Ma zdolność oddziaływania na różne biocząsteczki: receptory, cytokiny, czynniki transkrypcyjne, czynniki wzrostu czy enzymy, np. kinazy.
Z uwagi na aktywność antyoksydacyjną, antybakteryjną, przeciwzapalną, przeciwwirusową czy przeciwgrzybiczą znajduje zastosowanie w leczeniu licznych chorób, takich jak: astma, cukrzyca, miażdzyca, artretyzm, choroby neurodegeneracyjne (1). Wysoka aktywność antyoksydacyjna kurkuminy jest porównywalna z przeciwutleniającym działaniem witaminy C czy witaminy E, stąd ma znaczny udział w hamowaniu rozwoju wielu chorób. Do prawidłowego funkcjonowania organizmu niezbędne jest utrzymanie równowagi pomiędzy działaniem reaktywnych form tlenu a zdolnością mechanizmów przeciwutleniających do ich usuwania. W przeciwnym razie może dojść do stresu oksydacyjnego, który może wywoływać niektóre spośród chorób neurodegeneracyjnych, m.in. chorobę Alzheimera czy Parkinsona oraz choroby układu krążenia i nowotwory. Kurkumina właśnie ma zdolność neutralizowania w komórkach niektórych reaktywnych form tlenu, takich jak: anionorodnik ponadtlenkowy, rodnik hydroksylowy czy tlenek azotu. Ponadto wpływa ona na wzrost stężenia w komórkach silnego przeciwutleniacza – glutationu (4). Bardzo istotne jest również przeciwzapalne działanie kurkuminy. Polega ono na obniżeniu ekspresji wielu białek, uczestniczących w procesie zapalnym, m.in. cyklooksygenazy-2 (COX-2), interleukiny 8 czy iNOS. Także udział w chemoprewencji raka jest często podkreślanym działaniem kurkuminy. Związki chemoprewencyjne wykazują różną aktywność na poszczególnych etapach procesu kancerogenzey i z tego powodu podzielić je można na dwie grupy: czynniki blokujące - aktywne na etapie inicjacji oraz czynniki supresyjne - działające podczas promocji i progresji kancerogenezy. Wyjątkowość kurkuminy polega na tym, że zalicza się ją do obu z wymienionych grup, co potwierdzają badania przeprowadzone na ludzkich i zwierzęcych komórkach nowotworowych (5,6). Jedynym powodem trudności w leczeniu za pomocą kurkuminy jest jej niska biodostępność. Po doustnym podaniu wchłania się ona w niewielkim stopniu z przewodu pokarmowego, co spowodowane jest hydrofobowym charakterem jej cząsteczki, której przemiany metaboliczne zachodzą w wątrobie. Proces ten powoduje unieczynnienie znacznej części przyjmowanej kurkuminy (3). Z tego powodu zaleca się przyjmowanie kurkuminy w połączeniu z piperyną, która wielokrotnie zwiększa jej wchłanianie (7).

Kurkumina:


- pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym,
- pomaga w zwalczaniu stanów zapalnych,
- wykazuje działanie chemoprewencyjne.

Wskazania do suplementacji kurkuminy:


- obniżona odporność,
- stany zapalne,
- choroby neurodegeneracyjne (Choroba Alzheimera, choroba Parkinsona),
- choroby układu krążenia (miażdzyca, artretyzm).

Źródła:
1. S. Przybylska. Kurkumina – prozdrowotny barwnik kurkumy. Probl Hig Epidemiol 2015, 96(2): 414-420;
2. M. Maliszewska. Kurkumina, indolo-3-karbinol i resweratrol w chemoprewencji raka sutka. Postępy Fitoterapii 1/2013;
3. K. Wolanin, K. Piwocka. KURKUMINA — OD MEDYCYNY NATURALNEJ DO KLINIKI. Kosmos, Problemy Nauk Biologicznych. Nr 1-2. Tom 58. 2008;
4. D.N. Syed, Y. Suh, F. Afaq i wsp. Dietary agents for chemoprevention of prostate cancer. Canc Lett 2008; 265:167-76;
5. K Terlikowska, A. Witkowska, S. Terlikowski. Kurkumina w chemoprewencji raka piersi. Post Hig Med Dośw 2014, 68: 571-578;
6. R. Wilken, M.S. Veena, M.B. Wang, E.S. Srivatsan. Curcumin: a review of anti-cancer properties and therapeutic activity in head and neck squamous cell carcinoma. Mol Cancer 2011, 10: 1-19;
7. G. Shoba, D. Joy, T. Joseph i wsp. Influence of piperine on the pharmacokinetics of curcumin in animals and human volunteers. Planta Med 1998; 64(4):353-6.

Opracowanie jest własnością firmy FORMEDS Sp. z o. o. Kopiowanie lub rozpowszechnianie jest możliwe wyłącznie po otrzymaniu pisemnej zgody firmy FORMEDS Sp. z o. o.